Profesor Akademii Sztuki Wojennej

Kierownik Katedry Bezpieczeństwa Publicznego jest ekspertem w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego państwa, organizacji i zarządzania w służbach odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne, historii Policji oraz etyki zawodowej funkcjonariuszy. Łączy wieloletnią działalność naukowo-badawczą z ponad trzydziestoletnim doświadczeniem zdobytym podczas służby w Policji, gdzie pełnił służbę zarówno na stanowiskach wykonawczych jak również sprawował odpowiedzialne funkcje związane z kierowaniem jednostkami organizacyjnymi. Dzięki temu jego dorobek charakteryzuje się ścisłym powiązaniem teorii z praktyką funkcjonowania systemu bezpieczeństwa państwa.

Prowadzone przez niego badania koncentrują się przede wszystkim na problematyce bezpieczeństwa wewnętrznego, historii i ewolucji instytucji policyjnych, etosu służby publicznej, organizacji Policji, kryminalistyki, przeciwdziałania przestępczości oraz współczesnych zagrożeń bezpieczeństwa. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują badania nad dziejami Policji Państwowej II Rzeczypospolitej, losami funkcjonariuszy zamordowanych przez NKWD, instytucjonalnym rozwojem policji w Europie, a także współczesnymi aspektami międzynarodowej współpracy policyjnej.

Był członkiem rad naukowych i eksperckich powoływanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Komendanta Głównym Policji, w tym Rady Naukowej Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego Policji oraz Komitetu Wykonawczego Association of European Police Colleges (AEPC). Kierował i uczestniczył w licznych projektach badawczych, a wyniki swoich badań prezentował podczas konferencji naukowych w kraju i za granicą oraz współpracował z ośrodkami akademickimi i instytucjami bezpieczeństwa w Europie i Stanach Zjednoczonych.

W działalności naukowej kontynuuje badania nad bezpieczeństwem wewnętrznym państwa, funkcjonowaniem służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo i porządek publiczny, historią instytucji policyjnych oraz metodologicznymi podstawami nauk o bezpieczeństwie. W ten sposób łączy perspektywę historyczną, organizacyjną i praktyczną z nowoczesnym podejściem do współczesnych wyzwań w obszarze bezpieczeństwa.